Ortopedi ve Travma Anatomi Bilgisi

Aksiyel İskelet Sistemi

İnsan iskeletinin kemikleri iki gruba ayrılmıştır. Apendiküer iskelet, vücut iskeletinin her iki tarafında yer alan, omuz kuşağı (köprücük ve omuz kemikleri), pelvis kuşağı (kalça kemikleri), kol ve bacak kemiklerinden oluşan bölümdür. Aksiyel iskelet ise,  kranial ve yüz kemikleri, omurga, göğüs kemiği (sternum) ve kaburgalardan oluşan bölümdür. Bu yapılar ve bunları oluşturan kemikler hakkında bilgi edinmek için bu eksende ilerleyelim. Aksiyel iskelet, kafatası, laringeal iskelet, vertebral kolon ve göğüs kafesini oluşturan kemikleri içerir.

Kafatası kemikleri beyni ve yapılarını korur ve vücudun başlangıç bölgesidir.

        Kafatası, kranial kemikler ve yüz iskeletinden oluşur. Kranial kemikleri kafatasının üstü ve sırtını saran ve beyni kuşatan kemiklerin kompozisyonudur. Adından da anlaşılacağı üzere, yüz iskeleti kafatasının yüzünü oluşturur. Yüz iskeletinin 14 kemiği solunum ve sindirim kanallarına girişleri oluşturur. Yüz iskeleti onu çevreleyen mandible, maxillae, ziygomatic ve burun boşluğuna şekillendiren lacrimals, nasals, vomer, palatines ve nasal conchae gibi hem sağ hem de sol da yer alan kemikler tarafından oluşturulmuştur. 8 adet kranial  kemik, occipital kemik, parietal kemik, temporal kemik  frontal kemik, sphenoid ve ethmoid beyni korur ve desteklik sağlar. Fetüsler ve yenidoğan bebeklerde, kafatası kemikleri, fontanelles adı verilen fibröz zarların geniş bölgeleri de dahil olmak üzere esnek fibröz dikişlerle bağlanır. Bu bölgeler, kafatasının büyümekte olan beyne uyması için büyümesine izin verir. Sfenoidal, mastoid ve posterior fontanelller iki ay sonra kapanırken anterior fontanelle iki yıla kadar varolabilir. Fontanelles kapandığında, dikişler gelişir. Kafatası sütürleri, kranial kemiklerin yoğun lifli dokuya bağlandığı hareketsiz eklemlerdir.Dört büyük kafatası sütürü vardır;

  • lambdoid sütür (oksipital ve parietal kemikler arası)
  • koronal sütür (frontal ve parietal kemikler arasında)
  • sajital sütür (iki parietal kemik arasında)
  • skuamoz sütürler (temporal ve parietal kemikler arasında)

Hipoid Kemik, Larinks iskelet ve iç kulaktaki kemikler de kafatası kemikleriyle sınıflandırılır.

Temporal kemiğin petroz parçası içinde vücudun en küçük üç kemiği vardır: malleus, incus ve stapes. Bu üç kemik birbirleri ile temas eder ve timpanik membrandan iç kulağa titreşimler gönderirler. Larenks iskeleti, aynı zamanda gırtlak veya ses kutusu olarak da bilinir ve dokuz kıkırdaktan oluşur. Trakea ve dilin kökü arasında bulunur. Hiyoid kemik bir bağlantı noktası sağlar. Larenks iskelet hareketleri hem glodeni açar hem de kapatır ve vokal kıvrımların gerginlik derecesini düzenler ve hava kendilerini zorlandığında sesleri üretir.

Vertebral Kolon Kemikleri; Vertebrae, Sacrum ve Coccyx.

Vertebral kolon, 24 vertebra serisinin yanı sıra sakrum ve koksiksden oluşan esnek bir kolondur. Genellikle omurga olarak adlandırılan vertebral kolon, kafatasının tabanından pelvise kadar uzanır. Omurilik, kafatasının foramen magnumundan vertebral kolondaki vertebral kanal boyunca geçer. Omurga, servikal omurga (C01-C07), torasik omurga (T01- T-12), bel omuriliği (L01-L05), sakral omurga ve kosigeal omurga olmak üzere beş bölüme ayrılmıştır.

Göğüs kafesinin kemikleri iç organları korur.

Kaburgalar ve göğüs kemiği tarafından oluşturulan göğüs kafesi, iç organları korur ve solunumu destekler ve üst ekstremite hareketi ile ilgili kaslara bağlantı sağlar. Göğüs kemiği (sternum), manubrium, sternum gövdesi ve xiphoid işlemden oluşur. 1-7 nolu kaburgalara tam kaburgalar denir, çünkü bunlar doğrudan göğüs kemiğine bağlıdırlar. 8-12 nolu kaburgalar ise yarım kaburga olarak bilinirler.

Kategoriler
Ortopedi ve Travma Anatomi BilgisiTravma - Ortopedi

Cevapla

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.